ตอนเข้าโรงเรียน

สวัสดีครับทุกคนเจอกันครั้งนี้ก็เป็นเรื่องที่สามแล้วที่ผมได้พยายามจะถ่ายเรื่องราวต่างๆของผมลงในบล็อกเกอร์แห่งนี้ มาถึงตอนนี้ (ตอน เข้าโรงเรียน) ผมก็จะมาถ่ายเรื่องราวตอนที่ผมนั้นยังเรียนอยู่ที่โรงเรียนประถมศึกษาที่หมู่บ้านของผม มันก็นานมาพอสมควรนะครับจำได้ว่าสมัยที่ผมเรียนนนั้น ชั้นป.เด็กเล็กคือชั้นเรียนของเด็กอายุหกขวบในตอนนั้น มันรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกที่จะได้ไปโรงเรียน ผมก็เชื่อว่าตอนที่ท่านทั้งหลายยังเป็นเด็กอยู่ก็คงจะชอบการไปโรงเรียนเหมือนกันและจะมีอีกกลุ่มคือกลัวที่จะได้ไปโรงเรียนครับ ซึ่งตอนนั้นวันแรกที่ผมไปโรงเรียนผมตื่นเต้นมากตื่นแต่เช้าพร้อมๆกับแม่(ปกติไม่เคยตื่นเช้าขนาดนั้นเลย) มาอาบน้ำแต่งตัว เตรียมกระเป๋า กล่องข้าวตั้งแต่เช้ากล่องข้าวตอนนั้นแถวบ้านผมนิยมใช้กระติบข้าวเป็นภาชนะที่ใส่ข้าวไปกินที่โรงเรียน แม้มันจะอันใหญ่ไปนิดหนึ่งแต่ก็เป็นสิ่งเดียวที่เขาใช้ใส่ข้าวไปโรงเรียนกัน ส่วนเด็กผู้หญิงก็จะเป็นประเภทกล่องข้าวที่ซื้อตามตลาดนัดที่เขาวางขายกันทั่วๆไป เรียกได้ว่าดูมีราศีกว่าเด็กผู้ชายตั้งเยอะเลย

 มาโรงเรียนวันแรกไม่ได้ทำอะไรหรอกครับก็มีแต่เล่น กิน นอน เป็นอยู่อย่างนี้จนกว่าเราจะชินกับโรงเรียนอาจารย์เขาถึงจะเริ่มสอน ก.ข.ค.ง.ฯลฯ ให้ครับ กิจกรรมอย่างหนึ่งที่ชอบมากๆตอนเรียนชั้นป.เด็กเล็ก คือ การปั้นดินเหนียวครับมันเป็นอะไรที่ศิลปะเอามากๆเลย ใครที่ปั้นอะก็ออกมาสวยคนนั้นก็จะถูกลอกเลียนแบบศิลปะการปั้นให้เหมือนๆกันหรือไม่ก็จะเป็นช่างปั้นประจำห้องที่มีเพื่อนมาคอยใช้บริการอยู่เสมอ ในส่วนฝีมือการปั้นของผมนั้นไม่มีอะไรพิเศษหรอกครับเพราะว่ามันไม่มีจินตนาการอะไรเลยในสมองผมมีแต่รูปปั้นที่เป็น งู มังคุด หรือกล้วยเท่านั้นที่ผมปั้นได้และมันก็ง่ายสำหรับผมเอามากๆไม่ต้องลอกเลียนแบบใครๆเขา จนอาจารย์บอกว่า ปั้นอย่างอื่นไม่เป็นเลยหรอ.

เมื่อถึงตอนบ่ายก็จะเป็นกิจกรรมการนอนพักผ่อน ซึ่งผมไม่ชอบเอามากๆเลยครับเพราะว่าผมนอนไม่หลับผมอยากลุกขึ้นมาเล่น แต่ก็ลุกไม่ได้เพราะเพื่อนคนอื่นๆเขาหลับกันหมดและที่สำคัญ ใครนอนไม่หลับอาจารย์จะคอยดุตลอด หรือบางครั้งก็โดนลงโทษ ผมโดนเป็นประจำ เอาเป็นว่าเมื่อถึงชั่วโมงนอนคุณต้องนอนให้หลับเร็วที่สุดหรือถ้านอนไม่หลับก็ไม่ต้องคิดที่จะลืมตาขึ้นมาเลยเพราะมันไม่ดีสำหรับคุณแน่นอนครับ แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นจนแล้วจนรอดผมก็ผ่านมันมาได้ครับผม